تأثیر میانبرها در مدیریت گاو شیری
در مواقعی که قیمت فروش شیر خام در بازار جذاب نیست، دامداران معمولاً به دنبال راههای کوتاه برای افزایش درآمد خود میروند. با این حال، گاو شیری حافظهای بسیار قوی دارد و تصمیمات کوتاهمدت میتوانند اثرات قابل توجهی بر گله داشته باشند که تا چند ماه یا حتی دورهی شیرواری بعدی باقی بمانند.
به باور ویرجینیا آیلِر (Virginia Isler)، کارشناس مدیریت دام شیری در دانشگاه ایالتی پنسیلوانیا، کوچکترین تغییر در مدیریت گاو شیری میتواند عملکرد عمومی دام را تحت تأثیر قرار دهد و نه تنها تولید شیر، بلکه سایر عملکردهای زیستشناختی گاو را نیز تحت تأثیر قرار دهد و در آینده مشکلات جدی ایجاد کند.
تأثیر میانبر در تغذیه بر باروری و طول دوره شیرواری
میانبر زدن در مدیریت تغذیه گاو شیری میتواند نظم دستگاه تولید مثل را به هم بزند، تعداد روزهای باز را افزایش دهد و باروری به موقع دام را تحت تأثیر قرار دهد. این مشکل باعث طولانیتر شدن دوره شیرواری، افزایش شاخص وضعیت بدن دام و انتقال مشکلات به زایمان بعدی میشود.
برای بهینهسازی تولید، باید مدیریت دوره انتقال، مدیریت اوایل دوره شیرواری و سن تلقیح تلیسهها در اولویت برنامههای مدیریتی گله قرار گیرد.
دورهی انتقال گاو شیری
به باور مهندس آیلر، دورهی انتقال (قبل و بعد از زایش) تعیینکننده موفقیت گاو در طول دوره شیرواری است. حفظ وضعیت مناسب بدن و میزان جذب مادهی خشک، به گاو کمک میکند تا با حداقل مشکل بارور شود.
مشکل زمانی آغاز میشود که شاخص وضعیت بدن گاو در دوره انتقال بیش از حد پایین یا بالا باشد. شاخص مطلوب وضعیت بدن در مرحله زایش ۳.۲۵ از ۵ است. مهندس آیلر توصیه میکند که:
- هر گاو حداقل به ۷۵ سانتیمتر فضای آخور دسترسی داشته باشد
- اندازه قطعات جیره غذایی، به ویژه هنگام وجود کاه و کلش زیاد، مناسب باشد
این اقدامات کمک میکنند که گاو بتواند کل جیره تجویز شده را مصرف کند و از افت جذب مواد مغذی جلوگیری شود.
اوایل دوره شیرواری
در اوایل دوره شیرواری، مجموع چربی و پروتئین شیر باید بیش از ۲.۵ کیلوگرم به ازای هر گاو در روز باشد. برای دستیابی به این هدف:
- رکورد گاو در نقطه اوج دوره شیرواری باید به ۴۳ کیلوگرم در روز برسد
- حداقل تولید با دو بار دوشش، ۳۴ کیلوگرم و با سه بار دوشش، ۳۸.۵ کیلوگرم است
مهندس آیلر تأکید میکند که برای تأمین نیازهای غذایی گاو، باید آسایش دام، مدیریت خوراکدهی و تعادل انرژی و پروتئین جیره رعایت شود.
برای بهینه کردن طول دوره شیرواری (بین ۱۷۵ تا ۱۸۰ روز):
- تعداد روزهای پیش از اولین تلقیح باید کمتر از ۸۰ روز باشد
- میانگین تعداد روزهای باز تا آبستنی باید حدود ۱۲۰ روز باشد
- شاخص وضعیت بدن در اوایل دوره شیرواری باید ۲.۷۵ تا ۳.۰ باشد
سن آبستنی تلیسهها
تلیسهها نقش حیاتی در عملکرد آینده گله دارند. برای آن که تلیسهها در سن ۲۲ تا ۲۴ ماهگی آبستن شوند، باید به وزن و قد مطلوب رسیده باشند. همانند گاوهای دوره انتقال، شاخص وضعیت بدن تلیسههای ۱۳ تا ۱۵ ماهه بر درصد آبستنی و عملکرد عمومی آنها تأثیر مستقیم دارد.
برای دستیابی به تولید ۳۶ کیلوگرم شیر در اولین شیرواری:
- تلیسهها باید قد و وزن مناسب داشته باشند
- تلیسههای در حال رشد نباید چاق و کوتاه قد یا نحیف و بلندقد باشند
این اقدامات تضمین میکنند که دام بتواند عملکرد تولیدی خود را در طول دوره شیرواری حفظ کند.
دیدگاهتان را بنویسید